Regulacja temperatury w laboratorium: doprowadzanie ciepła
Istnieje wiele sposobów regulacji temperatury w laboratorium. Czasami odczynniki wymagają podgrzania, hodowle komórkowe muszą być utrzymywane w określonych temperaturach dla zapewnienia optymalnego wzrostu, a temperatura ciała zwierząt musi być regulowana w trakcie lub po zabiegach chirurgicznych. W tym filmie przyjrzymy się bliżej niektórym metodom i przyczynom, dla których naukowiec może chcieć podgrzać próbki oraz konkretnym temperaturom stosowanym do ogrzewania próbek i odczynników.
Po pierwsze, należy zauważyć, że w powszechnych procedurach laboratoryjnych temperaturę podajemy zazwyczaj w stopniach Celsjusza. Podobnie jak inne jednostki miar układu SI stosowane w nauce, stopień Celsjusza jest jedną ze standardowych jednostek Międzynarodowego Układu Jednostek używanych do pomiaru temperatury.
Termometr, jak prawdopodobnie już wiadomo, jest instrumentem służącym do pomiaru temperatury.
Aby uzyskać najdokładniejszy odczyt temperatury podgrzewanej lub chłodzonej cieczy, należy zanurzyć termometr co najmniej 10-15 cm poniżej powierzchni. Następnie należy ostrożnie przymocować lub zabezpieczyć termometr w miejscu, dbając o to, aby instrument znajdował się co najmniej 5 cm nad dnem naczynia i w odległości co najmniej jednej szerokości termometru od ścianki naczynia.
W przypadku mieszania cieczy należy upewnić się, że mieszadło magnetyczne nie będzie uderzać w termometr, w przeciwnym razie może dojść do niebezpiecznego rozlania substancji.
Odczyt wskaźnika temperatury cieczy należy przeprowadzać na wysokości wzroku. Podczas odczytu z termometru należy uważać, aby nie dotykać go wzdłuż trzpienia. Ciepło ciała może wpłynąć na dokładność pomiaru.
W następnej kolejności przejrzyjmy najczęstsze temperatury, w których przeprowadzanych jest wiele eksperymentów.
W zależności od rodzaju prac wykonywanych w laboratorium oraz rodzaju znajdującego się w nim sprzętu, temperatura otoczenia w pomieszczeniu zazwyczaj wynosi od około 20-25 ˚C. Zazwyczaj można przyjąć, że eksperyment ma zostać przeprowadzony w temperaturze pokojowej, jeśli nie wskazano w inny sposób wymagań dotyczących temperatury. Temperaturę pokojową w protokołach często skraca się jako: RT.
W przypadku procedur typu „in vitro” eksperyment zazwyczaj musi być przeprowadzony w temperaturze 37˚C. Procesy realizowane „in vitro” wykorzystują tkanki, komórki lub ekstrakty i mają na celu odtworzenie warunków panujących wewnątrz organizmu. Z kolei eksperymenty in vivo są przeprowadzane na nienaruszonym organizmie, a ponieważ ssaki mają temperaturę ciała 37 ˚C, eksperymenty z hodowlą komórkową „in vitro” są zazwyczaj prowadzone w tej temperaturze.
W temperaturach powyżej 56°C białka ulegają rozfałdowaniu, co jest procesem nazywanym denaturacją. Może to być przydatne z różnych powodów, w tym w celu zmiany kształtu białka, aby ułatwić jego identyfikację przez przeciwciało detekcyjne.
Woda oraz niektóre roztwory wodne wrą w temperaturze około 100 °C. Może to być również odpowiednia temperatura do rozpuszczania odczynników, które trudno rozpuścić w temperaturze pokojowej.
Często protokół eksperymentalny wskazuje, że określone kroki muszą zostać przeprowadzone w konkretnej temperaturze.
Eksperymenty wykonywane przy stole laboratoryjnym są prowadzone w temperaturze około 20-25°C, czyli w temperaturze pokojowej.
W temperaturze pokojowej większość odczynników i kultur komórkowych jest stabilna, choć niektóre odczynniki wymagają ochrony przed światłem, niektóre eksperymenty muszą być przeprowadzane w komorze z laminarnym przepływem powietrza w celu zachowania sterylności, a niektóre analizy muszą odbywać się w komorze wilgotnościowej, aby zapobiec wysychaniu tkanek eksperymentalnych lub odczynników.
Gdy protokół mówi o „rozmrożeniu komórek lub konkretnego odczynnika”, należy użyć łaźni wodnej ustawionej na 37 °C, aby zapewnić powolne i równomierne ogrzewanie. O ile protokół nie wskazuje dalszego podgrzewania, należy wyjąć próbkę z łaźni wodnej natychmiast po rozpuszczeniu ostatniego fragmentu lodu.
Jeśli protokół wskazuje, że należy użyć „podgrzanych wcześniej mediów” lub innych podgrzanych odczynników, łaźnia wodna o temperaturze 37 °C jest również przydatna do utrzymywania roztworów w stałej, ciepłej – ale nie gorącej – temperaturze.
Aby zapobiec zanieczyszczeniu lub rozcieńczeniu roztworów przez wodę z otoczenia, należy użyć pływającego statywu z pianki do rozmrażania zamrożonych aliquotów komórek lub do ogrzewania mikrolitrowych objętości roztworu. Jeśli preferowany jest bardziej stabilny uchwyt do probówek, w tym celu można zastosować statyw metalowy.
W przypadku większych objętości cieczy, do utrzymania próbek w pozycji pionowej w łaźni wodnej można użyć statywów plastikowych lub zacisków metalowych.
Instrukcja inkubacji kultur komórek ssaków zazwyczaj oznacza umieszczenie komórek w inkubatorze w temperaturze 37 °C, w atmosferze 5% dwutlenku węgla i z tacą z wodą, która utrzymuje w inkubatorze wilgotność na poziomie około 95%.
Komórki bakteryjne są również czasami hodowane w temperaturze 37°C w inkubatorze lub w ciepłym pomieszczeniu. Inkubator wytrząsowy można zastosować, gdy chce się szybko zwiększyć liczbę komórek w kulturze bakteryjnej, skracając jednocześnie czas hodowli. Poprzez wytrząsanie kultur w cieczy zapewnia się bakteriom dostęp do odpowiedniej ilości składników odżywczych, ponieważ nie osiadają one na dnie probówki.
Do bardzo szybkiego podgrzewania lub gotowania tradycyjnie używano płyt grzejnych. Obecnie, gdy w laboratoriach powszechnie znajdują się kuchenki mikrofalowe, można ich używać również do szybkiego zagotowania roztworów wodnych.
Przyjrzyjmy się teraz kilku powodom, dla których w laboratorium może być konieczne zastosowanie ogrzewania.
Utrwalanie termiczne to prosta i szybka metoda przytwierdzania określonych próbek biologicznych, takich jak komórki bakteryjne lub biomakrocząsteczki, do szkiełka przedmiotowego przed barwieniem. Tutaj można zobaczyć preparaty rozprzestrzenionych chromosomów, które zostały przygotowane dzięki utrwalaniu termicznemu.
Ogrzewanie z mieszaniem roztworu ciekłego, w którym rozpuszczany jest reagent stały, może pomóc w przyspieszeniu tego procesu, co widać tutaj na przykładzie rozpuszczanego agaru w proszku.
Wiele eksperymentów na żywych komórkach wymaga przynajmniej jednego okresu inkubacji. Inkubator Incucyte umożliwia obrazowanie wzrostu komórek w czasie rzeczywistym, bez zakłócania ich stanu, co mogłoby wystąpić podczas wyjmowania naczyń hodowlanych z inkubatora.
Obrazowanie żywych komórek można przeprowadzać również za pomocą mikroskopów nakładkowych. Tutaj komórki są utrzymywane w inkubatorze do obrazowania, podczas gdy ich aktywność przed i w odpowiedzi na dodanie bodźca eksperymentalnego jest obserwowana i rejestrowana do późniejszej analizy.
Właśnie obejrzeli Państwo wprowadzenie JoVE do regulacji temperatur laboratoryjnych w zakresie 23°C i powyżej.
W tym filmie omówiliśmy: niektóre z najczęściej stosowanych urządzeń laboratoryjnych do ogrzewania komórek, zwierząt i roztworów, sposób wyboru odpowiedniego sprzętu do ogrzewania komórek lub roztworów, a także różne powody, dla których temperatura może wymagać regulacji podczas eksperymentu. Dziękujemy za oglądanie i pamiętajcie, aby ostrożnie obchodzić się z termometrem!
Choć wiele testów eksperymentalnych przeprowadza się w temperaturze pokojowej (RT; ~20-25°C), nie jest rzadkością, aby eksperymenty lub ich poszczegól…
Istnieje wiele sposobów regulacji temperatury w laboratorium. Czasami odczynniki wymagają podgrzania, hodowle komórkowe muszą być utrzymywane w określonych temperaturach dla zapewnienia optymalnego wzrostu, a temperatura ciała zwierząt musi być regulowana w trakcie lub po zabiegach chirurgicznych. W tym filmie przyjrzymy się bliżej niektórym metodom i przyczynom, dla których naukowiec może chcieć podgrzać próbki oraz konkretnym temperaturom stosowanym do ogrzewania próbek i odczynników.
Po pierwsze, należy zauważyć, że w powszechnych procedurach laboratoryjnych temperaturę podajemy zazwyczaj w stopniach Celsjusza. Podobnie jak inne jednostki miar układu SI stosowane w nauce, stopień Celsjusza jest jedną ze standardowych jednostek Międzynarodowego Układu Jednostek używanych do pomiaru temperatury.
Termometr, jak prawdopodobnie już wiadomo, jest instrumentem służącym do pomiaru temperatury.
Aby uzyskać najdokładniejszy odczyt temperatury podgrzewanej lub chłodzonej cieczy, należy zanurzyć termometr co najmniej 10-15 cm poniżej powierzchni. Następnie należy ostrożnie przymocować lub zabezpieczyć termometr w miejscu, dbając o to, aby instrument znajdował się co najmniej 5 cm nad dnem naczynia i w odległości co najmniej jednej szerokości termometru od ścianki naczynia.
W przypadku mieszania cieczy należy upewnić się, że mieszadło magnetyczne nie będzie uderzać w termometr, w przeciwnym razie może dojść do niebezpiecznego rozlania substancji.
Odczyt wskaźnika temperatury cieczy należy przeprowadzać na wysokości wzroku. Podczas odczytu z termometru należy uważać, aby nie dotykać go wzdłuż trzpienia. Ciepło ciała może wpłynąć na dokładność pomiaru.
W następnej kolejności przejrzyjmy najczęstsze temperatury, w których przeprowadzanych jest wiele eksperymentów.
W zależności od rodzaju prac wykonywanych w laboratorium oraz rodzaju znajdującego się w nim sprzętu, temperatura otoczenia w pomieszczeniu zazwyczaj wynosi od około 20-25 ˚C. Zazwyczaj można przyjąć, że eksperyment ma zostać przeprowadzony w temperaturze pokojowej, jeśli nie wskazano w inny sposób wymagań dotyczących temperatury. Temperaturę pokojową w protokołach często skraca się jako: RT.
W przypadku procedur typu „in vitro” eksperyment zazwyczaj musi być przeprowadzony w temperaturze 37˚C. Procesy realizowane „in vitro” wykorzystują tkanki, komórki lub ekstrakty i mają na celu odtworzenie warunków panujących wewnątrz organizmu. Z kolei eksperymenty in vivo są przeprowadzane na nienaruszonym organizmie, a ponieważ ssaki mają temperaturę ciała 37 ˚C, eksperymenty z hodowlą komórkową „in vitro” są zazwyczaj prowadzone w tej temperaturze.
W temperaturach powyżej 56°C białka ulegają rozfałdowaniu, co jest procesem nazywanym denaturacją. Może to być przydatne z różnych powodów, w tym w celu zmiany kształtu białka, aby ułatwić jego identyfikację przez przeciwciało detekcyjne.
Woda oraz niektóre roztwory wodne wrą w temperaturze około 100 °C. Może to być również odpowiednia temperatura do rozpuszczania odczynników, które trudno rozpuścić w temperaturze pokojowej.
Często protokół eksperymentalny wskazuje, że określone kroki muszą zostać przeprowadzone w konkretnej temperaturze.
Eksperymenty wykonywane przy stole laboratoryjnym są prowadzone w temperaturze około 20-25°C, czyli w temperaturze pokojowej.
W temperaturze pokojowej większość odczynników i kultur komórkowych jest stabilna, choć niektóre odczynniki wymagają ochrony przed światłem, niektóre eksperymenty muszą być przeprowadzane w komorze z laminarnym przepływem powietrza w celu zachowania sterylności, a niektóre analizy muszą odbywać się w komorze wilgotnościowej, aby zapobiec wysychaniu tkanek eksperymentalnych lub odczynników.
Gdy protokół mówi o „rozmrożeniu komórek lub konkretnego odczynnika”, należy użyć łaźni wodnej ustawionej na 37 °C, aby zapewnić powolne i równomierne ogrzewanie. O ile protokół nie wskazuje dalszego podgrzewania, należy wyjąć próbkę z łaźni wodnej natychmiast po rozpuszczeniu ostatniego fragmentu lodu.
Jeśli protokół wskazuje, że należy użyć „podgrzanych wcześniej mediów” lub innych podgrzanych odczynników, łaźnia wodna o temperaturze 37 °C jest również przydatna do utrzymywania roztworów w stałej, ciepłej – ale nie gorącej – temperaturze.
Aby zapobiec zanieczyszczeniu lub rozcieńczeniu roztworów przez wodę z otoczenia, należy użyć pływającego statywu z pianki do rozmrażania zamrożonych aliquotów komórek lub do ogrzewania mikrolitrowych objętości roztworu. Jeśli preferowany jest bardziej stabilny uchwyt do probówek, w tym celu można zastosować statyw metalowy.
W przypadku większych objętości cieczy, do utrzymania próbek w pozycji pionowej w łaźni wodnej można użyć statywów plastikowych lub zacisków metalowych.
Instrukcja inkubacji kultur komórek ssaków zazwyczaj oznacza umieszczenie komórek w inkubatorze w temperaturze 37 °C, w atmosferze 5% dwutlenku węgla i z tacą z wodą, która utrzymuje w inkubatorze wilgotność na poziomie około 95%.
Komórki bakteryjne są również czasami hodowane w temperaturze 37°C w inkubatorze lub w ciepłym pomieszczeniu. Inkubator wytrząsowy można zastosować, gdy chce się szybko zwiększyć liczbę komórek w kulturze bakteryjnej, skracając jednocześnie czas hodowli. Poprzez wytrząsanie kultur w cieczy zapewnia się bakteriom dostęp do odpowiedniej ilości składników odżywczych, ponieważ nie osiadają one na dnie probówki.
Do bardzo szybkiego podgrzewania lub gotowania tradycyjnie używano płyt grzejnych. Obecnie, gdy w laboratoriach powszechnie znajdują się kuchenki mikrofalowe, można ich używać również do szybkiego zagotowania roztworów wodnych.
Przyjrzyjmy się teraz kilku powodom, dla których w laboratorium może być konieczne zastosowanie ogrzewania.
Utrwalanie termiczne to prosta i szybka metoda przytwierdzania określonych próbek biologicznych, takich jak komórki bakteryjne lub biomakrocząsteczki, do szkiełka przedmiotowego przed barwieniem. Tutaj można zobaczyć preparaty rozprzestrzenionych chromosomów, które zostały przygotowane dzięki utrwalaniu termicznemu.
Ogrzewanie z mieszaniem roztworu ciekłego, w którym rozpuszczany jest reagent stały, może pomóc w przyspieszeniu tego procesu, co widać tutaj na przykładzie rozpuszczanego agaru w proszku.
Wiele eksperymentów na żywych komórkach wymaga przynajmniej jednego okresu inkubacji. Inkubator Incucyte umożliwia obrazowanie wzrostu komórek w czasie rzeczywistym, bez zakłócania ich stanu, co mogłoby wystąpić podczas wyjmowania naczyń hodowlanych z inkubatora.
Obrazowanie żywych komórek można przeprowadzać również za pomocą mikroskopów nakładkowych. Tutaj komórki są utrzymywane w inkubatorze do obrazowania, podczas gdy ich aktywność przed i w odpowiedzi na dodanie bodźca eksperymentalnego jest obserwowana i rejestrowana do późniejszej analizy.
Właśnie obejrzeli Państwo wprowadzenie JoVE do regulacji temperatur laboratoryjnych w zakresie 23°C i powyżej.
W tym filmie omówiliśmy: niektóre z najczęściej stosowanych urządzeń laboratoryjnych do ogrzewania komórek, zwierząt i roztworów, sposób wyboru odpowiedniego sprzętu do ogrzewania komórek lub roztworów, a także różne powody, dla których temperatura może wymagać regulacji podczas eksperymentu. Dziękujemy za oglądanie i pamiętajcie, aby ostrożnie obchodzić się z termometrem!
Zaloguj się lub , aby uzyskać dostęp do pełnej treści. Dowiedz się więcej o dostępie Twojej instytucji do treści JoVE tutaj
Istnieje wiele sposobów regulacji temperatury w laboratorium. Czasami odczynniki wymagają podgrzania, hodowle komórkowe muszą być utrzymywane w określonych temperaturach dla zapewnienia optymalnego wzrostu, a temperatura ciała zwierząt musi być regulowana w trakcie lub po zabiegach chirurgicznych. W tym filmie przyjrzymy się bliżej niektórym metodom i przyczynom, dla których naukowiec może chcieć podgrzać próbki oraz konkretnym temperaturom stosowanym do ogrzewania próbek i odczynników.
Po pierwsze, należy zauważyć, że w powszechnych procedurach laboratoryjnych temperaturę podajemy zazwyczaj w stopniach Celsjusza. Podobnie jak inne jednostki miar układu SI stosowane w nauce, stopień Celsjusza jest jedną ze standardowych jednostek Międzynarodowego Układu Jednostek używanych do pomiaru temperatury.
Termometr, jak prawdopodobnie już wiadomo, jest instrumentem służącym do pomiaru temperatury.
Aby uzyskać najdokładniejszy odczyt temperatury podgrzewanej lub chłodzonej cieczy, należy zanurzyć termometr co najmniej 10-15 cm poniżej powierzchni. Następnie należy ostrożnie przymocować lub zabezpieczyć termometr w miejscu, dbając o to, aby instrument znajdował się co najmniej 5 cm nad dnem naczynia i w odległości co najmniej jednej szerokości termometru od ścianki naczynia.
W przypadku mieszania cieczy należy upewnić się, że mieszadło magnetyczne nie będzie uderzać w termometr, w przeciwnym razie może dojść do niebezpiecznego rozlania substancji.
Odczyt wskaźnika temperatury cieczy należy przeprowadzać na wysokości wzroku. Podczas odczytu z termometru należy uważać, aby nie dotykać go wzdłuż trzpienia. Ciepło ciała może wpłynąć na dokładność pomiaru.
W następnej kolejności przejrzyjmy najczęstsze temperatury, w których przeprowadzanych jest wiele eksperymentów.
W zależności od rodzaju prac wykonywanych w laboratorium oraz rodzaju znajdującego się w nim sprzętu, temperatura otoczenia w pomieszczeniu zazwyczaj wynosi od około 20-25 ˚C. Zazwyczaj można przyjąć, że eksperyment ma zostać przeprowadzony w temperaturze pokojowej, jeśli nie wskazano w inny sposób wymagań dotyczących temperatury. Temperaturę pokojową w protokołach często skraca się jako: RT.
W przypadku procedur typu „in vitro” eksperyment zazwyczaj musi być przeprowadzony w temperaturze 37˚C. Procesy realizowane „in vitro” wykorzystują tkanki, komórki lub ekstrakty i mają na celu odtworzenie warunków panujących wewnątrz organizmu. Z kolei eksperymenty in vivo są przeprowadzane na nienaruszonym organizmie, a ponieważ ssaki mają temperaturę ciała 37 ˚C, eksperymenty z hodowlą komórkową „in vitro” są zazwyczaj prowadzone w tej temperaturze.
W temperaturach powyżej 56°C białka ulegają rozfałdowaniu, co jest procesem nazywanym denaturacją. Może to być przydatne z różnych powodów, w tym w celu zmiany kształtu białka, aby ułatwić jego identyfikację przez przeciwciało detekcyjne.
Woda oraz niektóre roztwory wodne wrą w temperaturze około 100 °C. Może to być również odpowiednia temperatura do rozpuszczania odczynników, które trudno rozpuścić w temperaturze pokojowej.
Często protokół eksperymentalny wskazuje, że określone kroki muszą zostać przeprowadzone w konkretnej temperaturze.
Eksperymenty wykonywane przy stole laboratoryjnym są prowadzone w temperaturze około 20-25°C, czyli w temperaturze pokojowej.
W temperaturze pokojowej większość odczynników i kultur komórkowych jest stabilna, choć niektóre odczynniki wymagają ochrony przed światłem, niektóre eksperymenty muszą być przeprowadzane w komorze z laminarnym przepływem powietrza w celu zachowania sterylności, a niektóre analizy muszą odbywać się w komorze wilgotnościowej, aby zapobiec wysychaniu tkanek eksperymentalnych lub odczynników.
Gdy protokół mówi o „rozmrożeniu komórek lub konkretnego odczynnika”, należy użyć łaźni wodnej ustawionej na 37 °C, aby zapewnić powolne i równomierne ogrzewanie. O ile protokół nie wskazuje dalszego podgrzewania, należy wyjąć próbkę z łaźni wodnej natychmiast po rozpuszczeniu ostatniego fragmentu lodu.
Jeśli protokół wskazuje, że należy użyć „podgrzanych wcześniej mediów” lub innych podgrzanych odczynników, łaźnia wodna o temperaturze 37 °C jest również przydatna do utrzymywania roztworów w stałej, ciepłej – ale nie gorącej – temperaturze.
Aby zapobiec zanieczyszczeniu lub rozcieńczeniu roztworów przez wodę z otoczenia, należy użyć pływającego statywu z pianki do rozmrażania zamrożonych aliquotów komórek lub do ogrzewania mikrolitrowych objętości roztworu. Jeśli preferowany jest bardziej stabilny uchwyt do probówek, w tym celu można zastosować statyw metalowy.
W przypadku większych objętości cieczy, do utrzymania próbek w pozycji pionowej w łaźni wodnej można użyć statywów plastikowych lub zacisków metalowych.
Instrukcja inkubacji kultur komórek ssaków zazwyczaj oznacza umieszczenie komórek w inkubatorze w temperaturze 37 °C, w atmosferze 5% dwutlenku węgla i z tacą z wodą, która utrzymuje w inkubatorze wilgotność na poziomie około 95%.
Komórki bakteryjne są również czasami hodowane w temperaturze 37°C w inkubatorze lub w ciepłym pomieszczeniu. Inkubator wytrząsowy można zastosować, gdy chce się szybko zwiększyć liczbę komórek w kulturze bakteryjnej, skracając jednocześnie czas hodowli. Poprzez wytrząsanie kultur w cieczy zapewnia się bakteriom dostęp do odpowiedniej ilości składników odżywczych, ponieważ nie osiadają one na dnie probówki.
Do bardzo szybkiego podgrzewania lub gotowania tradycyjnie używano płyt grzejnych. Obecnie, gdy w laboratoriach powszechnie znajdują się kuchenki mikrofalowe, można ich używać również do szybkiego zagotowania roztworów wodnych.
Przyjrzyjmy się teraz kilku powodom, dla których w laboratorium może być konieczne zastosowanie ogrzewania.
Utrwalanie termiczne to prosta i szybka metoda przytwierdzania określonych próbek biologicznych, takich jak komórki bakteryjne lub biomakrocząsteczki, do szkiełka przedmiotowego przed barwieniem. Tutaj można zobaczyć preparaty rozprzestrzenionych chromosomów, które zostały przygotowane dzięki utrwalaniu termicznemu.
Ogrzewanie z mieszaniem roztworu ciekłego, w którym rozpuszczany jest reagent stały, może pomóc w przyspieszeniu tego procesu, co widać tutaj na przykładzie rozpuszczanego agaru w proszku.
Wiele eksperymentów na żywych komórkach wymaga przynajmniej jednego okresu inkubacji. Inkubator Incucyte umożliwia obrazowanie wzrostu komórek w czasie rzeczywistym, bez zakłócania ich stanu, co mogłoby wystąpić podczas wyjmowania naczyń hodowlanych z inkubatora.
Obrazowanie żywych komórek można przeprowadzać również za pomocą mikroskopów nakładkowych. Tutaj komórki są utrzymywane w inkubatorze do obrazowania, podczas gdy ich aktywność przed i w odpowiedzi na dodanie bodźca eksperymentalnego jest obserwowana i rejestrowana do późniejszej analizy.
Właśnie obejrzeli Państwo wprowadzenie JoVE do regulacji temperatur laboratoryjnych w zakresie 23°C i powyżej.
W tym filmie omówiliśmy: niektóre z najczęściej stosowanych urządzeń laboratoryjnych do ogrzewania komórek, zwierząt i roztworów, sposób wyboru odpowiedniego sprzętu do ogrzewania komórek lub roztworów, a także różne powody, dla których temperatura może wymagać regulacji podczas eksperymentu. Dziękujemy za oglądanie i pamiętajcie, aby ostrożnie obchodzić się z termometrem!
View the full transcript and gain access to JoVE Science Education videos
Q1: Why do scientists need to regulate temperature in laboratory experiments?
Temperature regulation is essential because cells require specific conditions for optimal growth, proteins need controlled heating for structural modification, and reagents must be heated to dissolve or activate. For example, mammalian cell cultures are maintained at 37°C to mimic body temperature, while temperatures above 56°C denature proteins for identification purposes. Different experimental procedures demand different thermal conditions to ensure accurate results.
Q2: What is the proper technique for measuring temperature in a stirring liquid?
Immerse the thermometer at least 10-15 centimeters below the liquid surface, positioning it at least 5 centimeters above the container bottom and one thermometer width from the side. Secure it carefully to avoid contact with the stir bar. Read the temperature indicator at eye level without touching the thermometer shaft, as body heat can compromise accuracy.
Q3: What temperature range is considered room temperature in laboratory protocols?
Room temperature, abbreviated as RT in protocols, typically ranges from 20-25°C and represents the ambient temperature of most laboratory environments. Unless a protocol specifies otherwise, experiments are assumed to be performed at room temperature. At this temperature, most reagents and cell cultures remain stable, though some require protection from light or specific environmental conditions.
Q4: How should you thaw frozen cells or pre-warm reagents in the laboratory?
Use a 37°C water bath for slow, even warming of thawed cells or pre-warmed reagents. Remove samples immediately after the last ice fragment melts to prevent overheating. For contamination prevention, use foam floating racks or metal racks to hold tubes, keeping solutions separate from surrounding water while maintaining consistent warm temperatures.
Q5: What equipment is used to culture mammalian cells at optimal temperature?
A 37°C incubator with 5% carbon dioxide atmosphere and a water tray maintaining approximately 95% humidity is standard for mammalian cell culture. This environment mimics physiological conditions. For bacterial cultures, a 37°C incubator or warm room suffices, while shaking incubators rapidly expand bacterial populations by ensuring adequate nutrient distribution and preventing cell sedimentation.
Q6: What is heat fixation and why is it used in sample preparation?
Heat fixation is a quick method to affix biological samples like bacterial cells or biomacromolecules to glass slides before staining. This technique enables preparation of chromosomal spreads and other microscopic specimens. It provides a simple, rapid alternative to chemical fixation while preserving sample integrity for subsequent histological sample preparation for light microscopy.
Q7: How does heating help dissolve difficult reagents in laboratory solutions?
Heated stirring accelerates dissolution of solid reagents that resist dissolving at room temperature, such as powdered agar. Heat increases molecular motion and solubility. Water and aqueous solutions boil at approximately 100°C, making this an effective temperature for dissolving stubborn reagents. This technique speeds up solution preparation while maintaining reagent integrity.
Rozdziały w tym filmie
0:00
Overview
0:41
Using the Thermometer: A Brief Overview
2:15
Important Laboratory Temperatures (Above 23 °C)
4:01
Keeping Things Warm
6:39
Applications
7:49
Summary